هپاتیت B در اثر عفونت ویروسی (HBV) از خانواده هپادنا ویریده که حاوی ژنوم DNA حلقوی است ایجاد می شود. HBsAg گلیکوپروتئین سطح ویروس هپاتیت B می باشد. در بین آنتی ژنهای سطحی، شاخص a ( اسید آمینه 147-124 ) هدف مهم در پاسخ ایمنی هومورال است. اندازه گیری آنتی بادی بر علیه این آنتی ژن به عنوان شاخص مصونیت مورد استفاده قرار می گیرد. از نقطه نظر بیولوژیک پاکسازی ویروس به طور کلاسیک بوسیله ظهور آنتی بادی (HBs Ab) بر علیه آنتی ژن استرالیایی (HBsAg) در پروفایل سرولوژیک مشخص می شود. افرادی که به صورت حامل مزمن ویروس می باشند آنتی ژن ویروس را برای سال ها در سرم خود دارند ولی HBs Ab در آنها ظاهر نمی شود.
وجود آنتی بادی دلیل بر روبرو شدن قبلی با عفونت، بهبودی و یا ایجادایمنی علیه هپاتیت B به وسیله واکسیناسیون می باشد. در کسانی که به هپاتیت B مبتلا شده اند HBs Ab معمولا” در پایان دوره پنجره ای (Window Period) و متعاقب پاک شدن سرم از HBs Ag در خون ظاهر می شود و تیتر آن تا سال ها بالا می ماند. عدم تولید HBs Ab پس از دوره پنجره ای موید ابتلای فرد به فرم مزمن بیماری است که این اتفاق تقریبا” در 5 درصد از مبتلایان بوقوع می پیوندد.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.